صفحه مورد نظر پیدا نشد
حدیث

 

جدول پخش برنامه ها

کانال رسمی کوی محبت در تلگرام

قبرهای خاندان عسکریین (ع)

۲۰:۴۵ - ۱۳۹۲/۶/۱کد خبر: 96
معروف است که نزد قبر عسکریّین (ع) عده ای از سادات بزرگ دفن شده اند.

کوی محبت: معروف است که نزد قبر عسکریّین (ع) عده ای از سادات بزرگ دفن شده اند، از آن جمله:

-     سوسن (مادر امام حسن عسکری (ع) ):

سوسن را، به سبب آن که جدّه امام زمان (ع) است به «جدّه» یاد کرده اند. نام های این زن با تقوا و زاهد: حدیث، حدیثه، سلیل و ریحانه بوده است. در متون از وی با عنوان وکیل یا نماینده حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) یاد شده است، زیرا شیعیان از حکیمه خاتون، عمه امام حسن عسکری (ع) ، در زمان غیبت صغری سوال کنند که اینک به چه کسی رجوع کنند؟ ایشان گفت: به جدّه؛ یعنی مادر ابومحمد (ع).

مادر امام حسن (ع) تا سال 262 ه ق. زنده بود. او را پس از فوت در استان عسکریین، در خانه مسکونی خود به خاک سپردند.

-        نرجس خاتون (مادر امام زمان ع):

نرجس خاتون، مادر بزرگوار حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، است. این بانوی بزرگوار فرزند یشوعا،  پسر قیصر روم بود که به عنوان کنیز به سامراء آمد و امام هادی (ع) او را خرید و به همسری امام حسن عسکری (ع) در آورد. نام رومی این بانو «ملیکا» بود و از مادر نسبش به شمعون، وصی حضرت عیسی (ع) می رسد. وی پس از پذیرش اسلام به نرجس تغییر نام پیدا کرد. این بزرگوار در سال 260 ه ق. وفات یافت و در خانه امام حسن عسکری (ع) در محل سکونت خویش و کنار قبر امام دفن شد. اکنون قبر پاک این بانوی بزرگوار، داخل ضریح مطهر امامین و پشت سر آنها قرار دارد.

-        امامزاده سید حسین (برادر امام حسن عسکری ع):

مرحوم محدّث قمی می نویسد:

     «اگر چه از احوال این سیّد بزرگوار اطّلاعی نیافتم، لیکن از بعضی از روایات استفاده می شود  که از مولای ما، امام حسن عسکری (ع) و برادرش حسین بن علی الهادی (ع)، تعبیر به «سبطین» می شده و این دو برادر را به اجدادشان دو سبط رسول گرامی، حسن و حسین (ع) تشبیه می نمودند.

و نیز در روایت ابوالطیّب آمده است که صدای حضرت حجت (ع) به صدای عمویش حسین شباهت داشت.»

حسین به امامت برادر خود، امام حسن عسکری (ع)، ایمان داشت و از پیروان او بود . وی را از عابدان و زاهدان زمان خود دانسته اند. این بزرگوار در پایین پای مبارک امام هادی و امام عسکری (ع) دفن شده است.

-        حکیمه خاتون:  ( دختر امام جواد، خواهر امام هادی و عمه امام عسکری ع)

( شرحش قبلاً رفت)

-        امامزاده سیّد جعفر (برادر امام حسن عسکری ع)

ابوعبدالله جعفر، فرزند دیگر امام هادی (ع) است. می گویند که جعفر، ناخلف بود و لقب کذّاب گرفت. برخی نیز او را نوّاب لقب داده اند.

امام هادی (ع) درباره اش فرمود: از فرزندم جعفر دوری کنید، نسبت او به من همچون نسبت کنعان به نوح (ع) است. امام حسن عسکری (ع) فرمود: مثل من و جعفر، مانند هابیل و قابیل ، دو فرزند آدم (ع) است، اگر کشتن من برای جعفر ممکن بود، مرا می کشت، ولی خداوند  جلو او را گرفت.

پس از رحلت امام هادی (ع) جعفر ادعای امامت کرد؛ نزد خلیفه وقت رفت و گفت: 20000 اشرفی برایت می فرستم که فرمان دهی مقام امامت از برادرم سلب شده و من بر مسند امامت بنشینم.

خلیفه در جواب گفت: اگر امامت در دست ما بود، آن را برای خودمان حفظش می کردیم. اگر شیعیان از تو نیز مانند پدر و مادرت معجزه و کرامت ببینند، تو را امام خود خواهند دانست و دیگر نیازی به کمک ما نیست. جعفر پس از شهادت برادرش امام حسن عسکری (ع) دوباره ادعای امامت کرد .والله العالم.

اما در بحار، از تفسیر عیاشی از مفضل بن عمرو روایت کرده که سؤال کردند از امام صادق (ع) از این سخن خداوند: «و أن من اهل الکتاب الّا لیومننَّ بِهِ قبلَ مَوتِهِ». امام صادق (ع) فرمود:

این آیه در خصوص ما نازل شده است. یقیناً هیچکس از فرزندان فاطمه (ع) از این دنیا نمی رود، مگر آنکه به امامت امام زمان خودش اقرار می کند؛ همان گونه که فرزندان یعقوب اقرار به پیامبری یوسف کردند، تا اینکه گفتند: به خدا سوگند یقیناً که خدا تو را بر ما برتری بخشید و به راستی که ما خطاکار بودیم.

-        سمانه (مادر امام هادی ع):

سمانه یا سمانه مغربیه، مادر امام هادی (ع)، ملقب به «ام الفضل» و «سیّده»، از زنان فاضل و زاهد روزگار بود که بیشتر روزها را روزه داشت و شب ها به نیایش می پرداخت. او در خانه امام هادی (ع) از دنیا رفت و در همان جا، کنار فرزندش، دفن شد.

-        ابوهاشم جعفری :

داوود بن قاسم، فرزند اسحاق بن عبدالله بن جعفر بن ابی طالب ، معروف به ابوهاشم، از نواده های جعفر طیّار است. نسب این بزرگوار از طرف مادر به محمد بن ابی بکر می رسد. او از اصحاب امام رضا، امام جواد، امام هادی و امام عسکری (ع) شمرده شده است. قبر ابوهاشم نیز در داخل ضریح، قرار دارد.

-        مسجد جامع سامراء

مسجد جامع سامراء، یکی از قدیمی ترین مساجد عراق است، ساخت آن به زمان متوکل عباسی برمی گردد. این مسجد، بزرگترین مسجد عراق است که 38000 متر مربع مساحت داشته و 14 درب ورودی دارد و حدود 2 کیلومتر پایین تر از حرم مطهر عسکریین (ع) قرار گرفته است. از این مسجد تنها دیوارهای آن و مناره معروف به «ملویّه» باقی مانده است. مسجد بدون سقف بوده و کف آن خاکی است. دیوارهای بسیار ضخیم آن بیشتر به دیوارهای قلعه شباهت دارد؛ ارتفاع دیوارها به 10 متر می رسد و 40 برج در ضلع های آن، باعث شده دیوارها از حالت یکنواختی بیرون بیایند. دیوارها و مناره، در دوران معاصر معاصر بازسازی شده اند.

-        مناره مَلویّه:

در ضلع شمالی مسجد جامع سامراء ، به دستور متوکل عباسی، مناره ای ساختند که هنوز هم، پس از سال ها، پابرجا مانده و از دوردست، دیدگان هر بیننده ای را به خود جلب می کند.

این مناره عظیم به لحاظ سبک و نوع معماری، از عجایب دنیا بوده و در جهان اسلام بی نظیر است. ارتفاع آن به 55 متر می رسد که بر روی یک قاعده و پایه مربع شکل به مساحت 32 متر بنا شده؛ به شکل مخروطی تا بالاترین نقطه امتداد می یابد و رأس آن به دایره ای با 6 متر مساحت ختم می شود. بر خلاف همه مناره ها، پله های این مناره، از بیرون و اطراف آن است و به صورت مارپیچ و مدور در شش دور، از پایین تا بال، امتداد دارد و شکلی چون حلزون به خود می گیرد.

ارتفاع هر پله، حدود 10 سانتی متر است و علت کوتاهی آن این است که خلیفه می خواست سوار بر اسب، از آنها بالا برود. این بنا و معماری آن، ظاهراً به تقلید از معبدهای کلدانیان و بابلیان ساخته شده است، زیرا کلدانیان این نوع معبدها را برای مراسم قربانی می ساختند که قربانی را به بالاترین نقطه برده و تقدیم خدایان می کردند.

-        جامع ابودَلَف:

جامع ابودلف، یکی دیگر از مساجد قدیمی و تاریخی سامراء است که توسط ابودلف قاسم بن عیسی، از حاکمان عباسی، ساخته شده است. این مسجد در شمال شرقی سامراء، در محله المتوکلیه قرار داشته و حدود 30000 متر مربع مساحت دارد.

گرچه هم اکنون از این مسجد ویرانه ای بیش بر جای نیست، ولی از نظر کارشناسان معماری اسلامی، از اعتبار ویژه ای برخوردار است، زیرا نقشه آن دست نخورده مانده و از دیوارهای آن نیز آن قدر باقی هست که بتوان یک بازسازی نزدیک به اصل از آن ارائه داد.

نام گذاری مسجد به نام ابودلف، احتمالاً جدید است و در سده های اخیر این نام را بر آن اطاق کرده اند.

-        جمیل بن درّاج کوفی:

جمیل بن درّاج از محدّثین ثقه است که از طریق زُراره از امام صادق و امام موسی کاظم (ع) روایت نقل کرده است. قبرش در منطقه دجیل، در روستای «طارمیه» سمت راست جاده اصلی بغداد به سامرا به فاصله 12 کیلومتر قرار دارد.

-        ابراهیم فرزند مالک اشتر :

مرقد ابونعمان ابراهیم، فرزند دلاور مالک اشتر، در جنوب شهر دُجَیّل ، در 8 فرسخی سامراء و در نزدیکی جاده قدیم بغداد – سامراء قرار دارد.

ابراهیم، فرمانده کل سپاه مختار بود که در زمان عبدالملک مروان، بر خلیفه وقت قیام کرد و بصره، کوفه و سایر شهرهای عراق را به تصرف درآورد. ابراهیم، در درگیری با سپاه خلیفه موفق شد سپاهیان خلیفه را در هم کوبد و فرمانده آن، عبیدالله بن زیاد و سایر جنایتکاران، مثل شمر بن ذی الجوشن، حرمله و خولی را به قتل رسانده و با گرفتن انتقام خون شهیدان کربلا، نام خود را در تاریخ ماندگار سازد.

ابراهیم، در سال 83 ه ق. با سپاهیان عبدالملک درگیر شد و در منطقه دیر جاثلیق نزدیک دُجیّل به شهادت رسید. 

انتهای پیام/




» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *


نجف
کربلا
کربلا
کاظمین
حرم حضرت علی- نجف